Kleuteronderwijzer zijn in tijden van Corona

Ik vraag me af hoe het is om kleuteronderwijzer te zijn dezer dagen. De vraag beantwoorden mogen jullie doen. Ik ben maar een lerarenopleider. In deze reflectie bekijk ik jullie werk louter door een waarderende en optimistische roze bril. De eer die ik jullie betuig, is niet minder oprecht.

Kleuteronderwijzers, jullie lezen meer dan ooit

Jullie zijn levenslange leerders. De voorbije maand telden we meer dan 50 000 views op Kleutergewijs. Een record. De berichten Preteaching vanop afstand voor onze kleuters. Play hard, work hard en Welkom terug! Wat als de scholen heropenen? waren hits. Ook oudere blogberichten werden massaal gelezen en gedeeld. Daarmee tonen jullie dat jullie oplossingen zoeken om een ontzettend belangrijke maar tegelijk ontzettend moeilijk bereikbare groep van kinderen te geven waar ze nood aan hebben. Buitenstaanders beseffen niet altijd hoe groot de uitdaging voor jullie wel is, omdat jullie niet in geschreven taal met de kleuters zelf kunnen communiceren en hen al evenmin lees- of schrijftaken kunnen opgeven. Chapeau.

Kleuteronderwijzers, jullie doen er ook iets mee

In de media zien we jullie met de fiets bij kleuters thuis op bezoek gaan. Jullie geven niet alleen werkbundels op maat af, jullie tonen jullie kleuters dat jullie er voor hen zijn. Ook in mijn mailbox krijg ik boodschappen van alumni die harder dan ooit werken. Ze stralen liefde uit voor hun vak en voor hun kleuters tijdens videochats en actualiseren elke dag de klasblog met nieuwe filmpjes. Ook de ouders voelen dat. Wat is er mooier voor een ouder dan te zien dat de juf of meester zijn kind van alles wil bijleren en van zijn kind houdt? En dat de interesse en liefde wederzijds is. Menig gezin neemt de hoed af voor jullie. Ook daar waar de dankwoorden niet over de lippen komen, spreken ogen boekdelen. Niet verwonderlijk. Ze hebben soms de handen vol met twee bengels terwijl jij er met twintig doelgericht werkt. Jullie doen meer om het beroep aantrekkelijk te maken dan eender welke overheidscampagne. Iedereen influencer, allemaal ambassadeur. Respect.

Kleuteronderwijzers, verenigt u

Alle goede dingen bestaan uit drie, daarom deze minder verwachte slotbedenking en oproep. De Covid-19-crisis is niet alleen een enorme uitdaging, het is ook een buitenkans om team te vormen. Normaal zien jullie elkaar dagelijks op school, wisselen jullie ideeën uit en praten jullie als vrienden over koetjes en kalfjes. Nu zitten jullie, net als ik, in een bubbel. Die kleine omgeving doorbreken we vooral digitaal. Hoe dynamisch jullie zich als beroepsgroep ook opstellen, het risico bestaat dat bepaalde collega’s geïsoleerd raken. Een goede sociale band met de groep van collega’s is ontzettend belangrijk, meer nog dan de relatie met de aangewezen mentor op school, volgens onderzoeksteams rond zowel Struyve, KU Leuven en VIVES, als rond Thomas, U Gent. Wie zich sociaal geïsoleerd voelt, stapt veel makkelijker uit de job. Vreemd genoeg is Covid-19 daarom ook een kans. Zelfs de meest ervaren leerkracht weet het even niet. Anciens en starters, jullie staan er samen voor en jullie kunnen elkaar inspireren en helpen. Neem contact op met elkaar om te horen hoe het gaat. Coach elkaar ook. Geef en vraag feedback en hulp. De context is bijzonder, maar wat echt telt, is hoe jullie er samen mee omgaan. Dat laatste is van alle tijden en de centrale boodschap in mijn net verschenen boek, De Startende Leraar. Leraar worden en blijven.

Bronnen

De Wilde, J. (2020). De Startende leraar. Leraar worden en blijven. Leuven: Lannoo Campus.

Struyve, C., Daly, A., Vandecandelaere, M., Meredith, C., Hannes, K., & De Fraine, B. (2016). More than a mentor: The role of social connectedness in early career and experienced teachers’ intention to leave. Journal of Professional Capital and Community, 1(3), 198–218.

Thomas, L., Tuytens, M., Devos, G. Kelchtermans, G., & Vanderlinde, R. (2019). Beginning teachers’ professional support: A mixed methods social network study. Teaching and Teacher education, 83, 134-147.

4 gedachtes over “Kleuteronderwijzer zijn in tijden van Corona

  1. Dank u wel voor deze prachtige blog! Hoe het is om nu kleuterjuf te zijn … wel ik mis mijn kleuters enorm hard en probeer hen zo goed als ik kan nu vanop afstand te helpen via inderdaad de werkbundels, de blog, het videobellen en probeer speelse activiteiten te geven waarbij er de belangrijke doelen aan bod komen. Ook denk ik al na over hoe ik bepaalde lessen als we terug in de klas zijn ga aanbrengen en werk ik al nieuwe lessen uit maar het gemis is enorm en ik wil gewoon zooooo graag terug in mijn klasje met mijn kleutertjes rondom mij zijn! Wat kijk ik hier enorm naar uit en hoop echt dat we het jaar samen toch nog mooi kunnen afsluiten want een kleuterjuf op afstand zijn is voor mij toch wel zoals een puzzel waar er puzzelstukjes van ontbreken. Maar we doen ons best en ik wil via deze weg een hart onder de riem geven aan alle kleuterjuffen/meesters.

    Liked by 1 persoon

  2. Het raakt me dit te lezen, de erkenning, de herkenning. We zijn inderdaad steeds bezig vanuit ons hart in de eerste plaats. De kinderen hier zorgeloos doorheen dragen is vooral de ouders helpen. Het valt op dat ouders ontzettend hun best doen. Sommigen trekken hun plan, zonder onze hulp. Deze genieten van de on-line momenten met de juf. Andere ouders pinnen zich vast op de doe-bundels. Voor mij telt nu: als dit kind maar gelukkig is ,is niks mij teveel.
    En ja, blije gezichtjes maken ook de juf blij… in deze lockdown

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.